De reis gaat verder…

Een groot feest om te vieren dat ik mijn master psychologie heb behaald, of een bijzondere herinnering maken met mijn vader?

Ik koos het laatste…

In mei 2027 trekken we samen onze wandelschoenen aan. Vanuit Santiago de Compostela lopen we naar Muxía en vervolgens door naar Finisterre. Ongeveer 87 kilometer naar Muxía en daarna nog zo’n 29 kilometer naar Finisterre: samen ruim 115 kilometer op weg naar het ‘einde van de wereld’.

Ik wilde graag van Santiago naar Muxía lopen en mijn vader van Santiago naar Finisterre. Dus waarom niet allebei…

Onze eerste bestemming wordt Muxía, een vissersplaats aan de Costa da Morte. Een plek waar de zee, geschiedenis en oude verhalen samenkomen. Volgens het katholieke geloof verscheen Maria hier aan de apostel Jakobus. Hij zou het allemaal niet meer zien zitten, waarna Maria in een stenen boot naar hem toe kwam om hem moed te geven om verder te gaan.

Aan de kust staat het heiligdom van de Virxe da Barca, de ‘Maagd van de Boot’. De grote rotsen ernaast worden in de legende gezien als de resten van haar boot: de boot zelf, het zeil en het roer. Al eeuwenlang komen pelgrims hier samen.

Vanuit Muxía lopen we verder naar Finisterre. De naam komt van het Latijnse “Finis Terrae“: het einde van het land. De Romeinen beschouwden deze plek als het einde van de wereld. Ze dachten dat dit het meest westelijke punt van het land was en daar het land stopte, met daarachter alleen nog een onbekende oceaan.

Daar gaan wij naartoe.

Hoe we daar komen, gaan we de komende maanden plannen. Welke paden volgen we? Door welke kleine dorpen lopen we? Waar rusten we uit, voordat we uiteindelijk aankomen bij de vuurtoren van Finisterre?

Samen staan op de plek die ooit het einde van de wereld leek en samen herinneringen maken die ons bijblijven. Een cadeau om mijn master mee te vieren en een nieuw hoofdstuk van mijn Camino, met mijn vader naast me.

Ook tijdens deze Camino zet ik me opnieuw in om geweld tegen vrouwen tegen te gaan. Ik wil nog meer bewustwording creëren rondom femicide, controlerend gedrag en fysiek en emotioneel geweld. Omdat geweld niet altijd zichtbaar is en het herkennen ervan een belangrijke stap kan zijn.

Ik zal opnieuw mijn kennis en mijn eigen ervaringen delen, en ruimte geven aan de verhalen van andere vrouwen. Om zichtbaar en bespreekbaar te maken wat te vaak verborgen blijft.

De reis gaat verder. Met mijn vader, met een doel en met verhalen die gehoord mogen worden.

We zien jullie aan het einde van de wereld, maar onderweg deel ik eerst weer mijn verhalen met jullie!!!

By Jennifer Seesing 20-08-2026

·

—

Geef een reactie